|
Razvoj prve srpske pismenosti vezuje se bez sumnje sa početkom rada ''Resavske škole'' u manastiru Manasiji. Sagrađena je između 1406. i 1417. godine.
Posle pada Bugarske od Turske 1939. godine mnogi učeni ljudi i kaluđeri našli su utočište u Srbiji, naročito na dvoru Despota Stevana u manastiru Resava, koji je kasnije prozvan Manasija. Despot Stevan, pošto je i sam voleo knjige i bavio se književnožću, napravio je u svom manastiru centar za popravku prevoda i prepisa crkvenih knjiga, poznatog kao ''Resavska škola''. Na čelu škole bio je Konstantin Filozof a kasnije Georgije Ćamblak. Resavska biblioteka brojala je 20.000 knjiga u rukopisu. Turska razaranja i spaljivanja uništila su veliki broj knjiga, ali je jedan deo ipak spašen zaslugom kaluđera, i prenet u razne krajeve ondašnje Srbije. Najviše je sačuvano na Svetoj gori. Jedan deo knjiga se nalazi u Rusiji, a jedan rukopis iz 1420. godine nalazi se u Odesi. U našoj zemlji rukopisa ima u Pećkoj patrijaršiji i Patrijaršiji srpske pravoslavne crkve u Beogradu. Despot Stevan je napisao ''Slovoljublje'', ''Dušepoleznoje spasenije'' i ''Mudrost i proročenstvije''.''Resavska škola'' je imala veliki uticaj i značaj za čuvanje srpskog jezika, u petovekovnom ropstvu pod turcima. Resava je u to vreme bila prevazišla i sam Hilendar. Prva škola Prva školska zgrada u Despotovcu napravljena je 1897. godine. Prvi učitelj bio je Sava Tasić. Te godine upisano je u prvi razred 29 đaka, završilo je 20, a u drugi razred upisano 9 a završilo 7 đaka. Na kraju godine se polagao ispit. Školske 1887/88. godine otvoreno je odeljenje trećeg razreda a sledeće godine i odeljenje četvrtog razreda. Te godine od upisanih 62 đaka završilo je razred svega oko dvadeset đaka. |
|
